بزودی دوره تله های زندگی در احساس هویت و توانمندی برگزار می شود. مناسب برای افرادی که در حوزه شغل، تحصیلات و روابط بین فردی از اعتماد به نفس بالایی برخوردار نیستند. مدت : 8 جلسه 3 ساعته (24 ساعت) زمان شروع با توافق اعضای گروه  تعداد اعضا محدود: 8 تا 12 نفر هزینه ثبت نام: 190 هزار تومان هماهنگی با 09197515246   سرفصل های این دوره به شرح زیر است :      جلسه اول: مفاهیم اولیه  تله زندگی چیست و چطور عمل می کند؟ اجرای تست تله ها و بررسی نتایج   جلسه دوم: تله زندگی وابستگی: افرادی که از تغییر شرایط و روبرویی با چالش ها و مسئولیت ها واهمه دارند. علائم و مشکلات این تله چیست؟ چرا این تله شکل می گیرد؟ چگونه با این تله مقابله کنیم؟   جلسه سوم: تله زندگی آسیب پذیری: افرادی که نگرانی قابل توجهی در زمینه سلامتی، احتمال وقوع سوانح و رخداد های غیرمنتظره، و یا ورشکستگی مالی و فقیر شدن دارند. علائم و مشکلات این تله چیست؟ چرا این تله شکل می گیرد؟ چگونه با این تله مقابله کنیم؟   جلسه چهارم: تله زندگی گرفتار: افرادی که در مورد خواسته ها، ارزش ها و هویت خ

باز هم مهمان حرفه ای دیگری داریم، این بار دکتر کاسیانیک و همسرشان که رییس انجمن طرحواره درمانی سن پترزبورگ و از زوج درمانگران برجسته روسیه هستند. قرار است روز جمعه زوج درمانی را با رویکرد طرحواره محور آموزش بدهند و من بی صبرانه منتظرم تا یاد بگیرم.    

انتقادگری یکی از مشکلات شایع و مزمن روابط زوجی است. از یک طرف همسر انتقادگر فکر می کند حق دارد انتقاد کند چون اولا" نظرش را ابراز کرده و دوما" اگر انتقاد نکند رفتار همسرش اصلاح نمی شود. از طرف دیگر همسری که مدام از او عیبجویی می شود به مرور زمان آسیب پذیرتر شده و عزت نفس او خدشه دار می گردد. همسر آسیب پذیر چه تسلیم شده، تلاش نماید گزک بدست فرد انتقادگر ندهد و چه با حمله متقابل به تحقیر و عیبجویی متقابل دست بزند؛ هر دو روش آسیب زا است و گیرکردن در این چرخه معیوب می تواند رابطه را کلا" نابود سازد. چنانچه این موقعیت برایتان آشنا است کتاب خلع سلاح همسر انتقادگر کتابی است که می تواند به شما کمک کند.

امروز داشتم فیلم «کو کو پیش از شانل» را می دیدم. فیلم به زندگی گابریل شانل پیش از آن که طراح مشهور و لوکس مد شود می پردازد. وقتی فیلم شروع شد انتظار تنها چیزی را که نداشتم دختربچه غمگینی بود که به همراه خواهرش به یتیم خانه یک صومعه سپرده شدند!!! همانجا فهمیدم با یک درام انسانی فوق العاده و یکی از آن انسان های قدرتمند و خودساخته روبرو هستم. گابریل از نگاه طرح واره درمانی یک بچه رها شده به تمام معنا است. پدرش بارها به مادرش خیانت کرده بود و دست آخر او را با دو دختربچه تنها گذاشت و رفت. بعد از مرگ مادر، گابریل همیشه منتظر پدرش بود تا دنبالش بیاید اما او هیچوقت نیامد! نمی دانم دیگر چه چیزی لازم بود تا سرنوشت یک بچه را برای همیشه نابود کند! اما جالب این بود که گابریل شانل با این شرایط وحشتناک نابود نشد. چند روز پیش بود که درکارگاه از تاثیر خلق و خو بر شکل گیری طرح واره ها می گفتم. بعضی نوزادان بطور ژنتیکی فعال تر و ستیزه جوتر هستند. گابریل هم ظاهراً از آندسته از کودکان بود. وقتی بزرگتر شد خیاطی یاد گرفت. صبح ها همراه خواهرش در جایی کارگری می کرد و شب ها با هم در کاباره ای آواز م

گاهی اوقات در رابطه زوجی، یکی از همسران بیشتر به دیگری تمایل نشان می دهد و به نظر می رسد پیگیرتر است، در یک رابطه سالم چند روز بعد شرایط عوض می شود و فردی که عقب تر رفته بود تمایل بیشتری نشان می دهد و فرد تعقیب کننده به تعقیب شونده بدل می شود. این حالت را در کشورهای کفرخیز به رقص زوجی تشبیه کرده اند چون در رقص های آنها دو نفر هماهنگ با هم حرکت می کنند و وقتی یک نفر جلو می رود دیگری عقب می رود و بعد با یک چرخش جایشان را عوض می کنند.  یکی از اساتید می گفت این تشبیه در فرهنگ ما هیچ جایگاهی ندارد چون رقص در فرهنگ ما بسیار فردی است و هرکسی به ساز خودش می رقصد و آنچنان فکرش پیش خودش است که اصلاً دیگری را نمی بیند. اگر هم خدای نکرده ببینیم کسی را در حال نزدیک شدن به فرد دیگری ببینید  مدیونید اگر فکر کنید می خواهد همراه او برقصد بلکه هدفش فقط رو کم کنی است و اگر دقت کنید دونفر که در مجالس روبروی هم می رقصند هرچه در چنته دارند برای هم رو می کنند تا نشان بدهند چقدر بهتر از طرف مقابل می رقصند!  

دوره اول کارگاه تله های زندگی در روابط عاطفی فردا تمام می شود و کمی بعد دوره بعدی را شروع می کنیم. نمی دانم آنقدر که من از یاد دادن و صحبت کردن از تله های زندگی و نکات و ریزه کاری هایش لذت می برم بچه های کلاس هم لذت بردند یا نه، ولی صادقانه بگویم بعید می دانم که بقدر من لذت برده باشند! :)   از طرف دیگر غیر از یکشنبه ها که در کلینیک پیاژه هستم چهارشنبه ها از بعداز ظهر تا شب در کلینیک جدیدی در ونک مشاوره دارم و یکی از پیامدهای پرکار شدن این است که آنقدر در جلسات مشاوره و کارگاه ها حرف می زنم و به هر مطلب جالب و جدیدی که برمی خورم بارها اینجا و آنجا بازگو می کنم که دیگر حرفهایم تمام می شوند و حرف جدیدی برای وبلاگ و صفحات مجازی نمی ماند. جای مادر بزرگم خالی که وقتی بچه بودم به من می گفت تو هیچوقت حرفهایت تمام نمی شوند! ولی حالا انگار آخرالزمان شده که حرفهای من بلاخره تمام شدند. وقتی نیاز ناتمامی ارضا می شود حسی دارد که انگار دیگر بقدر قبل آن را نمی خواهی و متعاقباً رفتار هم تغییر می کند و  این شاید نشان می دهد که زندگی روی مسیری است که باید باشد.  

پشت بسیاری از پرخاشگری ها و بی تفاوتی ها، کودکی است که آسیب پذیری خود را با عصبانیت یا نقاب بی تفاوتی پنهان می کند. آن کودک را باید دریافت!

یکی از اتفاقات جالبی که این اواخر اتفاق افتاد و در گیر و دار کارگاه و مشاوره ها و مقاله فرصت نشد که اینجا بازگویش کنم این بود که بلاخره خصومت بین من و ذهن آگاهی (mindfulness) که بر سر آن با دکتر عسکری و حتی ایکارد رودیگر بحث داشتم به پایان رسید و در نهایت متوجه شدم دلیل علمی بکارگرفتن یک تکنیک بودایی در یک درمان علمی و پژوهش محور مثل طرحواره درمانی چیست.  قبلاً به من گفته شده بود که با استفاده از ذهن آگاهی می توانی هیجانات دردناک را بشناسی و متوقف کنی، به تو قدرت انتخاب می دهد، به آرامش می رسی و سبک زندگی ات را عوض می کنی اما همه این ها به گوش من بیشتر شبیه شعارهای بازاری سخنران های معلوم الحال بود تا اینکه بعد از مطالعه این مرجع و آن مرجع بلاخره متوجه شدم چرا ذهن آگاهی بدرد می خورد و بقولی دوزاری ام افتاد!  تله زندگی به این شکل عمل می کند که در موقعیت های مختلف زندگی شما را یاد طرد شدن ها، تحقیر شدن ها و شکست های گذشته می اندازد و در گوش شما می خواند : تو نمی توانی! تو دوست داشتنی نیست!، تو اهمیتی نداری! و هر کاری که انجام بدهی در آخر بازنده ای! در این حالت شما یاد خاطرات در

در مورد ذهن آگاهی یکی از دوستان سوال خوبی پرسید. گفت : مدتی است مشاهده گر افکارم هستم ولی چون کاری در قبال مشکلاتم انجام نمی دهم نگرانم بعدها به مشکل بربخورم.  اینجا باید دید آیا قبلاً که به مشکلات فکر می کردیم، نتیجه مثبتی داشت؟ آیا منجر به حل مساله می شد یا فقط عادت داشتیم مدام با خودمان نشخوار فکری کنیم؟ فکر کردن مدام در مورد مشکلات و تجزیه و تحلیل آنها (نشخوار فکری) یکی از روش های فرار از مشکلات محسوب می شود. چون تصور می کنیم داریم کاری در مورد مشکل انجام می دهیم، فکر می کنیم! ولی متاسفانه با نشخوار فکری مشکل حل نشده و نمی شود.  باورهای طرحواره ای در اصل یک حکم و قضاوت کلی و کاملاً یک طرفه در مورد خودمان و دیگران هستند مثلاً می گویند : تو بی ارزشی! هرکسی را دوست داری آخرش تو را رها می کند، تو یک بازنده ای، دوست داشتنی نیستی؛ بی کفایتی و غیره. این باورها بدون در نظر گرفتن همه واقعیت و فقط با یک رخداد و اتفاق، یکدفعه در مورد ما چنین حکم سنگینی صادر می کنند. ذهن آگاهی برای تمرین دادن ذهن های قضاوتگر به قضاوت نکردن است تا حداقل بتوانیم همه واقعیت را بررسی کنیم و ببینیم ا

این فیلم از آن فیلم های ژانر خانوادگی و فانتزی است که آدم افسانه دوستی مثل من فکر می کند که باید حتماً ببیند. داستان از دختربچه 10 ساله و یتیمی بنام سوفی شروع میشود که به بی خوابی مبتلاست و خیلی هم خیال پرداز و داستان دوست است. سوفی شب ها وقتی بقیه دخترهای یتیم خانه خواب هستند زیر لحافش کتاب داستان می خواند و یا راه می افتد به اینطرف و آنطرف سرک می کشد. در یکی از این فضولی های شبانه دخترک بطور اتفاقی غول بزرگی را می بیند و غول برای اینکه رازش برملا نشود دخترک را می دزدد و به سرزمین غول ها می برد. با اینکه این غول، مهربان و گیاهخوار بود ولی در آن سرزمین، غول های بزرگتر و آدم خواری هم وجود داشتند که دنبال شکار بچه ها بودند.     سوفی از وقتی که دزدیده میشود طوری رفتار می کند که انگار از خدا می خواسته یکی بیاید او را بدزدد! چون نه تنها هیچ تلاشی برای رهایی نمی کند بلکه از خود آقا غوله هم طلبه تر میشود که در سرزمین غول ها بماند و برنگردد! غول بزرگ مهربان تنها بود و دنبال یک رفیق کوچولو می گشت از طرفی چون شغلش "رویا گیری" (dreamcatcher) بود سوفی کوچک خیلی علاقمند میشود که شب ها با

معمولاٌ از رانندگی در ترافیک عصرگاهی متنفرم ولی چون مرکز مشاوره دوشنبه ها تایم عصر را برایم باز کرده دیروز عصر باید راهی قیطریه می شدم. هوا ابری بود و نم بارانی هم می زد. ماشین را روشن کردم و پیچیدم در خیابان اصلی که ناگهان دیدمش . منظورم رنگین کمان بزرگ، کامل و هفت رنگی است که آنقدر نزدیک ما بود که انگار درست بالای خیابان ما طاق نصرت زده بود. مردم در حال رانندگی داشتند عکس می گرفتند. من هم موبایلم را درآوردم ولی چراغ سبز شد و فرصت نشد که عکس بگیرم. از چهارراه رد شدم و از زیر طاق نصرت گذشتم  و با خوشحالی به سمت مرکز مشاوره راندم. حس خیلی خوبی داشتم شاید بخاطر رنگین کمان بود اگرچه ساعت 8 شب هم که برمی گشتم همچنان خوشحال بودم.